Στις 10 Δεκεμβρίου του 1901, απονέμονται τα πρώτα βραβεία Νόμπελ στη Στοκχόλμη της Σουηδίας.

Άποψη της Στοκχόλμης της εποχής.

Οι πρώτοι νικητές

Για την ιστορία, το πρώτο Νόμπελ Φυσικής απονέμεται στον Wilhelm Conrad Rontgen (Βίλχελμ Κόνραντ Ρέντγκεν, εφευρέτης της ακτινογραφίας), το πρώτο Νόμπελ Χημείας στον Jacobus Henricus van ‘t Hoff (Ιάκωβος Ερρίκος βαν’τ Χοφ, για την ωσμωτική πίεση στα φυτά), το πρώτο Νόμπελ Ιατρικής στον Emil von Behring (Έμιλ φον Μπέρινγκ, για τη θεραπεία της διφθερίτιδας) και το πρώτο Νόμπελ Λογοτεχνίας στον Sully Prudhomme (Συλί Προυντόμ, για την ποίησή του). Το πρώτο Νόμπελ Ειρήνης απομένεται στον Henry Dunant (Ερρίκος Ντυνάν, ο ιδρυτής του Ερυθρού Σταυρού) και τον Frederic Passy (Φρεντερίκ Πασσύ, οικονομολόγος και ειρηνιστής, προσπάθησε να αποτρέψει τον πόλεμο Γαλλίας και Πρωσίας για το Λουξεμβούργο).

Ο Άλφρεντ Νόμπελ

Στοκχόλμη, Σουηδία, 21 Οκτωβρίου του 1833. Ο Άλφρεντ Νόμπελ γεννιέται. Ο πατέρας του, Ιμάνουελ Νόμπελ, ήταν εφευρέτης και ζούσε στην Αγία Πετρούπολη με σκοπό να δοκιμάσει την τύχη του. Και η τύχη, του χαμογελά. Ο τσάρος της Ρωσίας εντυπωσιάζεται με μια από τις εφευρέσεις του, την υποθαλάσσια νάρκη κατά εχθρικών πλοίων.

Πίνακας του Immanuel Nobel προς τον τσάρο, που αναδεικνύει τη λειτουργία της υποθαλάσσιας νάρκης. Το σκάφος του πίνακα που βυθίζεται έχει υψωμένη την… τουρκική σημαία.

Μετακομίζει λοιπόν, με τη μητέρα του και τα δύο αδέρφια του στην Αγία Πετρούπολη όπου ο πατέρας του, αποκτά περιουσία. Πουλάει στρατιωτικό και πολεμικό εξοπλισμό στον τσάρο. Ο Άλφρεντ, προορίζεται για χημικός. Αμέσως μετά ταξιδεύει στη Γαλλία και τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, συνεχίζοντας τις σπουδές του. Ξεκινά ο Κριμαϊκός Πόλεμος και η οικογενιακή επιχείριση ακμάζει. Με το τέλος του, επιστρέφουν στη Σουηδία. Ο Άλφρεντ ανοίγει ένα μικρό εργοστάσιο και ξεκινά να ασχολείται με τις εκρηκτικές ύλες. Αρχικά, με τη νιτρογλυκερίνη.

Ο θάνατος στην οικογένεια

Το 1864, ύστερα από έκρηξη στο εργοστάσιο, σκοτώνεται ο μικρότερος αδερφός του, ο Εμίλ.

Σκίτσο της έκρηξης του εργαστηρίου.

Επηρεάζεται και εφευρίσκει τον δυναμίτη. Μια ασφαλέστερη οδός εκρήξεων.

Είναι σίγουρος πως θα σταματήσει τους πολέμους, καθώς, η εφεύρεσή του θα καταστήσει μία από τις αντίπαλες δυνάμεις τόσο ισχυρή που θα σταματήσει την αντιπαράθεση. Κάνει λάθος. Γίνεται πάμπλουτος από χρήματα καλυμμένα στο αίμα.

Το 1888, πεθαίνει και ο δεύτερος αδερφός του, ο Λούντβιχ. Μια παρισινή εφημερίδα, λαθεμένα, δημοσιεύει νεκρολογία για τον Άλφρεντ καθώς θεωρεί πως έχασε τη ζωή του. «Ο Έμπορος του Θανάτου είναι νεκρός. Ο Δρ. Άλφρεντ Νόμπελ, που έγινε πλούσιος επινοώντας τρόπους να σκοτώνει ανθρώπους πιο γρήγορα και μαζικά από κάθε άλλη φορά, απεβίωσε χτες.»

Ο έμπορος του θανάτου

Ο χαρακτηρισμός τον σοκάρει. Αντιλαμβάνεται την εικόνα που διατηρεί ο κόσμος για τις εφευρέσεις του. Είναι ο “έμπορος του θανάτου” και πρέπει να το αλλάξει. Στη διαθήκη του, ο Άλφρεντ Νόμπελ, δωρίζει το 94% της περιουσίας του στην καθιέρωση πέντε ετήσιων βραβείων «σε αυτούς, που το προηγούμενο έτος, αφιέρωσαν τη ζωή τους για το καλύτερο δυνατό όφελος της ανθρωπότητας».

Και μάλλον τα καταφέρνει. Το κοινό αναγνωρίζει το επίθετό του ως βραβείο επιτευγμάτων και αγνοεί την εφεύρεση και διανομή εκρηκτικών υλών. Ας μην ξεχνάμε λοιπόν:

Υ.Γ. Ο Νόμπελ, μοιραζόταν τον ίδιο φόβο με τον πατέρα του. Πως θα θαφτεί ζωντανός. Η εντολή στη διαθήκη του ήταν λοιπόν η εξής: «Είναι ρητή βούληση και εντολή μου, οι φλέβες μου να ανοίξουν μετά το θάνατό μου». Μόλις είχε αποδειχτεί πως δεν υπάρχει καμία ζωτική ένδειξη, μπορούσαν να αποτεφρώσουν το σώμα του.

No more articles