Ακολουθεί μια ιστορία, μια ιστορία θλίψης, που αφορά στην εγκατάλειψη κατοικίδιων. Μην αφήνετε τους σκύλους σας ρε. Είναι πράξη ευθύνης η υιοθεσία τους, να είστε σίγουροι πριν το κάνετε. Ένα έργο από την Jenny-Jinya με τίτλο “Good Boy”…

– Μπορούμε να παίξουμε;
– Ώρα να φύγουμε σκυλάκο.
– Μα η οικογένειά μου δεν γύρισε ακόμη.
– … Δε νομίζω πως θα γυρίσει.
– Κρυώνω τόσο…
– Εντάξει. Ας περιμένουμε πέντε λεπτά ακόμη.
– Με συγχωρείς αλλά πρέπει στ’ αλήθεια να φύγουμε τώρα.
– Κανείς δεν ήρθε.
– Όλα καλά. Δεν θα κρυώσεις ξανά. Και δεν θα σ’ αφήσουν πίσω.
Κι έτσι έφυγαν. Από ένα μέρος λήθης σ’ ένα άλλο.
– Ει, σκύλε…
… ξέρω πως είναι δύσκολο.
– Ίσως να ήμουν κακός σκύλος…
– Όχι!
Απλώς έτυχε να αγαπήσεις κακούς ανθρώπους.
-Αλλά…
– … Νομίζω πως ξέρω ποιος θα εκτιμήσει όλη αυτή την αγάπη που έχεις να δώσεις.
– Μα πέθανα. Ποιον μπορώ να αγαπήσω ακόμη;
– Ε; Τι έγινε; Πέθανα;
– Μα… Μαμά, μπαμπά… Δεν είμαι έτοιμος να φύγω ακόμη!
– Είναι ώρα να φύγουμε άνθρωπε
– Είμαι ο θάνατος, αλλά μη φοβάσαι!
– Εσύ είσαι…
Σε καμία περίπτωση!
Είσαι τόσο καλό αγόρι!
No more articles