Ο Σαλβαδόρ Νταλί φεύγει στις 23 Ιανουαρίου του 1989. Υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους Ισπανούς ζωγράφους και συνδέθηκε απόλυτα με το κίνημα του υπερρεαλισμού. Αποτελεί μια ιδιαίτερα εκκεντρική φυσιογνωμία της σύγχρονης τέχνης.

Ο τύπος έκανε ό,τι καφριλίκι περνούσε από το χέρι του. Οι “κινήσεις” του, ήταν το λιγότερο εντυπωσιακές. Κι εδώ θα σου περιγράψω τρεις από τις καλύτερές του.

1. Ο Νταλί και η Γιόκο Όνο

Κάποια στιγμή, η Γιόκο Όνο του ζήτησε μια τούφα από το διάσημο μουστάκι του. Ο Νταλί, προφανώς και δεν θα της έκανε τη χάρη. Ωστόσο, έμαθε αμέσω μετά, πως η Όνο προσέφερε 10.000 δολάρια για τις… τρίχες του. Έστειλε λοιπόν την Αμάντα Ληρ στον κήπο του, να του φέρει λίγο ξεραμένο χόρτο, το έβαλε σε ένα κομψό κουτί και της το έστειλε, λαμβάνοντας το ποσό. Όταν τον ρώτησε γιατί το έκανε αυτό της είπε:

Δεν θα της έστελνα ποτέ κάτι προσωπικό μου, ειδικά μία απ’ τις τρίχες μου. Είμαι σίγουρος πως είναι μάγισσα και θα την χρησιμοποιήσει για κάποιο ξόρκι.

Ο Τζον Λένον και ο Σαλβαντόρ Νταλί που χαιρετά σχεδόν με τρόμο την Γιόκο Όνο.

2. Ο Νταλί και οι λογαριασμοί

Όταν απέκτησε αναγνωρισιμότητα παρέμεινε ένας τσιγκούνης άνθρωπος. Έκανε λοιπόν το εξής: Κάθε φορά που βρίσκονταν σε ένα μεγάλο τραπέζι με φίλους, ανακοίνωνε πως θα πληρώσει τον λογαριασμό. Έκοβε μία επιταγή με το ποσό, και πριν την παραδώσει, σχεδίαζε κάτι στο πίσω μέρος της και το υπέγραφε. Ήξερε πως θα κατανοούσαν πως το σκίτσο του έχει μεγαλύτερη αξία, κι έτσι, δεν θα την εξαργύρωναν ποτέ.

Σκίτσα του Νταλί, από το πίσω μέρος των επιταγών που παρέδιδε…

3. Ο Νταλί και τα κατοικίδια του

Ο άνθρωπος, προκειμένου να εντυπωσιάσει, είχε στην κατοχή του τα πιο περίεργα κατοικίδια. Σας αφήνω να ολοκληρώσετε την εικόνα ψάχνoντας στην Google, μας σας αφήνω εδώ την επική έξοδο του Νταλί, από το μετρό, με τον… μυρμηγκοφάγο του:

1969. Ο Σαλβαντόρ Νταλί και ο μυρμηγκοφάγος του.

Ο άνθρωπος ήταν ένα έπος με πόδια. Και κατόρθωσε να κάνει τις πιο ευφάνταστες κινήσεις εντυπωσιασμού.

4. Bonus. Ο Νταλί και η Disney

Όσοι διαβάζετε τα άρθρα μας με προσήλωση, θα κερδίζετε “διαμαντάκια”, είναι μια υπόσχεση.

Το Destino είναι ένα animation μικρού μήκους που δόθηκε στην κυκλοφορία από τη Walt Disney μόλις το 2003. Η παραγωγή του ωστόσο, ξεκίνησε το 1945, 58 χρόνια πριν την ολοκλήρωσή του. Ήταν η μοναδική συνεργασία του Σαλβαντόρ Νταλί με την Disney. Η μουσική είναι του μεξικανού Armando Domínguez και η φωνή της, επίσης μεξικανής Dora Luz. Θαύμασε το κόσμημα των έξι και κάτι λεπτών:

No more articles