Λοιπόν. Ανάμεσα σε Κωνσταντινούπολη και Άγκυρα, υπάρχει η επαρχία Bolu. Το γεγονός αυτού του «ανάμεσα» την κάνει γοητευτικό προορισμό,

Η τουρκική επαρχία Bolu

με τους γείτονες να παίζουν μπαλίτσα με βίλες στην περιοχή, τουρισμό, είτε πιστεύει στον Αλλάχ είτε όχι, ενώ η σχετική καμπάνια μοιάζει κάπως έτσι συνήθως:

Πόση ώρα να κάθονται εκεί άραγες;

Για να λέμε και του στραβού το δίκιο, μια ομορφιά παίζει στην περιοχή, η οποία είναι δασωμένη και έχει και τις λίμνες της. Η Bolu σα να λέμε, είναι κάτι σε λίμνη Πλαστήρα, στην τιμημένη Καρδίτσα, απλώς, ανάμεσα στις μπαμπάτσικες πόλεις της Τουρκίας.

Πάμε ρε Bolu αρρώστια.
Η ίδια βίλα της λίμνης, χωρίς τους περίεργους ματάκηδες απέναντί της.

Ένα παλικάρι λοιπόν κι η επιχείρησή του, η Burj al Babas, είδε την τεράστια ευκαιρία κι είπε να την αρπάξει. Αποφάσισε που λες να χτίσει 732 κάστρα τύπου «πύργος της Disney» σε ένα χωριό της περιοχής που ακούει στο εύηχο Mudurnu (Τόσα ου μόνο η Κουμουνδούρου) και το τελικό αποτέλεσμα να θυμίζει κάτι σε αυτό:

Ίσότης κι αδελφότης στους σκατολεφτάδες, τίμιο καρακιτσαριό.

Αλλά.

Η οικονομική κρίση χτύπησε τους απέναντι, η λίρα έχασε τη δύναμή τους, κι εφόσον κάθε μία από τις βίλες κόστιζε ανάμεσα σε 400.000 και μισό μύριο ευρώ, η φάση στο Mudurnu είναι κάπως έτσι:

Η Ντίσνευλαντ ψόφησε νωρίς
Κανείς δεν πήρε το κάστρο του

Κάστρα να πάνε η φάση. Ας το κάνουν πίστα για πέιντμπολ.

732 ρε. Καλή πρόβλεψη.

«Ένα παιδί μετράει τα κάστρα.» Μενέλαος της Τροίας.

Πάντως, είχε φτάσει κοντά. Να τα λέμε κι αυτά.
No more articles