Γράφει: Μαρία Σκαμπαρδώνη
Ο Βιεννέζος Καρλ Πόπερ ανήκει στα πιο λαμπρά μυαλά του 20ου αιώνα. Η οπτική του για την Επιστήμη και τη διάκριση που πρέπει να υφίσταται ώστε να χωρίζεται από την ψευδοεπιστήμη παραμένουν εξαιρετικά σημαντικές.
Τα βιβλία του “Η λογική της επιστημονικής έρευνας” και “Η ανοιχτή κοινωνία και οι εχθροί της” παραμένουν σημαντικά για την εξέλιξη της σκέψης του 20ου αιώνα.
Στο παρόν άρθρο, θα ήθελα να αναλύσουμε μία διαφορετική πτυχή της ζωής του μεγάλου φιλοσόφου, την οποία σίγουρα πολλοί δε θα περίμεναν από έναν άνθρωπο του πνεύματος: την αγάπη του για την επιπλοποιία.
Ο μεγάλος φιλόσοφος της ελευθερίας, είχε ένα ευρύ πνεύμα, το οποίο χωρούσε πολλές και διαφορετικές ενασχολήσεις. Από πνευματικές αναζητήσεις μέχρι και πιο πρακτικές ενασχολήσεις.
Ο ίδιος αγαπούσε να επισκευάζει μόνος τα έπιπλά του, μία συνήθεια την οποία ξεκίνησε να προσεγγίζει μέχρι και επαγγελματικά από την ηλικία των 16 ετών.
Το ενδιαφέρον του για τη χειρωνακτική εργασία, είναι ένα ιδανικό παράδειγμα ενός πνευματώδους ανθρώπους που δεν κοιτά υποτιμητικά τις πρακτικές εργασίες. Αλλά αναγνωρίζει την τεχνική, τη λογική σκέψη, την ικανότητα να υπολογίζεις και να προβαίνεις σε σωστές κινήσεις, ικανότητες που αυτές απαιτούν.
Οι πρακτικές δουλειές αντιμετωπίζονται, συχνά, υποτιμητικά από αρκετούς ανθρώπους του πνεύματος. Θεωρούν ότι δεν αντικατροπτίζουν τη βαθιά αντίληψη της ζωής και τις χαρακτηρίζουν απλοϊκές.
Η αλήθεια, βεβαίως, είναι διαφορετική. Η ενασχόληση με την επιδιόρθωση επίπλων ή ηλεκτρικών συσκευών απαιτεί λογική σκέψη και κριτική ικανότητα.
Η αγάπη ενός ανθρώπου διακεκριμένου στο χώρο του πνεύματος για την κατασκευή μιας σπασμένης καρέκλας ή ενός φθαρμένου τραπεζιού, φανερώνει ότι η πρακτική τέχνη απαιτεί μία πολυπλοκότητα σκέψης την οποία πάρα πολλοί αγνοούν.
Αλλά οι ουσιαστικά ευφυείς, τη σέβονται και την αντιλαμβάνονται…
