Γράφει: Μαρία Σκαμπαρδώνη
Για πολλούς ανθρώπους, το να ακούς τις ομιλίες των άλλων ή να απολαμβάνεις να τους ψιθυρίζεις, θεωρείται μία αντισυμβατική συμπεριφορά που δεν εναρμονίζεται με τα κοινωνικά ειωθότα.
Μία από τις μεγαλύτερες ιστορικές αντιφάσεις, είναι ότι άνθρωποι που για τα δεδομένα μας θεωρούνταν τρελοί, κουβαλούσαν μεγαλύτερη σοφία από όσοι μπορούσαν να φανταστούν εκείνοι που τους λοιδορούσαν.
Για τη Βουλγαρία ο δικός της γελωτοποιός δεν είναι άλλος από τον Milyo, παρατσούκλι του Mihail Dimitrov Todorov, ο οποίος αποτελεί έναν από τους διασημότερους λαογραφικούς μύθους της όμορφης χώρας.
Μέλος της λαϊκής της ιστορίας, ο Milyo έχει ένα δικό του γλυπτό, φόρο τιμής στη γαργαλιστική ανθρώπινη διασκέδαση να τεντώνεται το αυτί μας πολλές φορές περισσότερο από όσο πρέπει.
Για όσους αναρωτιούνται, ο Milyo αποτελεί έναν από τους διασημότερους ατακαδόρους της Φιλιππούπολης, ένας ακουστής που κυριάρχησε στους λαϊκούς μύθους της χώρας.
Με αυτή την αντισυμβατικότητά του, έχτισε έναν δικό του μύθο, ο οποίος αναγνωρίζεται με τοποθέτηση ενός αγάλματός του στην κεντρική πλατεία του Πλόβντιβ.
Σε μία πόλη που χαρακτηρίστηκε ως πολιτιστική πρωτεύουσα του 2019, ένα τέτοιο άγαλμα σε μία πλατεία με κοσμοσυρροή που γίνεται κυρίαρχο hashtag σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης, είναι αναγνώριση των λαϊκών συμβόλων.
Είναι ένας άνθρωπος που συμβολίζει τους παράφρονες και περίεργους ανθρώπους που προκαλούσαν γέλιο στους άλλους και πολλές φορές γινόντουσαν θέαμα γέλωτος.
Σε τοπικές αφηγήσεις, το να ψιθυρίζεις στο αυτί κάποιου θεωρείται καλός οιωνός, ωστόσο οι κοινωνικές νόρμες συνήθως θεωρούν ενοχλητική αυτή τη συνήθεια.
Το άγαλμα είναι τόπος συνάντησης σε ήδη πολύχρωμο μέρος, αγαπημένη τοποθεσία για φωτογραφίες και ψυχαγωγία. Το τεντωμένο του αυτί καυτηριάζει την περιέργεια, την αλλόκοτη συμπεριφορά, αυτή που μας ευχαριστεί τόσο στο γλυπτό αλλά μας νευριάζει στην πραγματική ζωή.
Παιχνιδιάρης, για πολλούς ενοχλητικός και καθρέφτης των πιεστικών συμβάσεων, ο Milyo είναι πλέον ένα κομμάτι του ακατέργαστου πολιτισμού της χώρας…